تحویل هفتادمین اتوبوس مان به فالون؛ برنامه این شرکت برای بازار استرالیا چیست؟

به گزارش پایه یک، مان در نمایشگاه اتوبوس و مینی‌بوس استرالیا در سیدنی، تحویل هفتادمین اتوبوس خود به گروه اتوبوسرانی خانوادگی فالون را جشن گرفت. این اتوبوس بر پایه شاسی MAN Lion IC با کد RR8 و موتور ۳۳۰ اسب بخاری ساخته شده است. حضور مان در این رویداد فقط یک تحویل نبود و این شرکت تلاش کرد جایگاه خود را در بازار اتوبوس استرالیا و نیوزیلند پررنگ‌تر کند.

هفتاد دستگاه در چهارده سال؛ فالون چرا به مان وفادار مانده است؟

فالون یک مجموعه در ایالت ویکتوریای استرالیا است که فعالیت خود را از سال ۱۹۶۲ آغاز کرده و اکنون نسل سوم خانواده مدیریت آن را بر عهده دارد. این مجموعه از سال ۲۰۱۲ به‌طور عمده از محصولات شرکت مان استفاده کرده است.

رسیدن تعداد اتوبوس‌های مان در ناوگان فالون به ۷۰ دستگاه، بنابراین بیشتر از یک عدد تشریفاتی است؛ این رقم نشان می‌دهد یک اپراتور حمل‌ونقل در یک بازه زمانی طولانی، محصول و شبکه خدمات یک سازنده را برای بخش قابل توجهی از ناوگان خود انتخاب کرده است.

شاسی اتوبوس؛ راهی برای ورود مان به بازارهای خارج از اروپا

در بازارهایی مانند استرالیا، نیوزیلند، تایلند و اندونزی، سازنده شاسی لزوما همان شرکتی نیست که بدنه نهایی را تولید می‌کند. مان بخش فنی خودرو را ارائه می‌دهد و بدنه‌سازان محلی وظیفه طراحی و ساخت بدنه را بر عهده می‌گیرند. واردکننده نیز فروش، خدمات و ارتباط با مشتری را مدیریت می‌کند. این الگو برای بازاری که سلیقه، مقررات و شرایط کاری متفاوتی دارد، انعطاف بیشتری ایجاد می‌کند.

مان در تایلند نیز از همین مدل استفاده کرده و اخیرا ۳۱۱ دستگاه اتوبوس با این روش تولید شده است. این شرکت در اندونزی نیز در نمایشگاه بین‌المللی اتوبوس جنوب شرق آسیا در ماه مه ۲۰۲۶ راهکارهای شاسی خود را معرفی کرد.

آیا برقی شدن، مرحله بعدی برنامه مان در استرالیا است؟

بله؛ شاسی برقی MAN Lion E مسیر بعدی این شرکت در منطقه خواهد بود و نخستین اتوبوس‌های ساخته‌شده بر پایه آن قرار است وارد خدمت مشتریان شوند.

مان پیش‌تر در نمایشگاه اتوبوس و مینی‌بوس استرالیا از شاسی کاملا برقی Lion E رونمایی کرده بود. این محصول نخستین شاسی کاملا برقی مان برای بازارهای خارج از اروپا معرفی شده است.

سیدنی؛ نمایش یک برنامه بزرگ‌تر برای مان

حضور مان در نمایشگاه ۱۵ و ۱۶ جولای ۲۰۲۶ سیدنی را باید در چارچوبی بزرگ‌تر دید. این شرکت از یک طرف روی شاسی‌های دیزلی و بازارهای باسابقه‌ای مانند اتوبوس مدرسه تمرکز کرده و از طرف دیگر، شاسی برقی را برای مرحله بعدی توسعه وارد منطقه کرده است.

تحویل هفتادمین اتوبوس به فالون نیز در همین چارچوب اهمیت پیدا می‌کند. این اتفاق نشان می‌دهد مان قصد دارد در استرالیا و نیوزیلند صرفا فروشنده یک محصول کامل نباشد، بلکه با تکیه بر شاسی، بدنه‌سازان محلی و شبکه خدمات، سهم بیشتری از بازار اتوبوس را به دست آورد.

برای رانندگان و بهره‌برداران، بخش جذاب ماجرا این است که نتیجه این سیاست در نهایت باید روی هزینه و کیفیت کار روزانه خودرو دیده شود؛ از میزان خواب خودرو گرفته تا دسترسی به خدمات و عملکرد سامانه‌های ایمنی.

یک اتوبوس برای کار روزمره قابلیت اطمینان و هزینه نگهداری مهم‌تر است یا قدرت موتور و امکانات ایمنی؟ نظر خود را با ما در میان بگذارید.