برقی‌سازی معادن سرعت گرفت؛ سانی ۲۰۰ کامیون کمپرسی و ۴۰۳ لودر تحویل داد

به گزارش پایه یک، شرکت چینی سانی در ماه اوت ۲۰۲۶ موفق شده ۲۰۰ کامیون کمپرسی برقی و ۴۰۳ لودر چرخ‌دار برقی را از کارخانه‌های خود در چین برای مشتریان نقاط مختلف جهان ارسال کند. مجموع این دو گروه به ۶۰۳ دستگاه می‌رسد؛ عددی که نشان می‌دهد برقی‌سازی ماشین‌آلات سنگین، دست‌کم در بخش معدن و پروژه‌های عمرانی، از مرحله نمایش نمونه‌های آزمایشی فاصله گرفته و وارد فاز تحویل گسترده‌تر شده است.

چرا معدن بهترین مکان برای استفاده از کامیون برقی است؟

ماهیت فعالیت معادن، استفاده از ماشین‌آلات برقی سنگین را ساده‌تر از بسیاری از کاربری‌های جاده‌ای می‌کند. مسیر حرکت در یک معدن معمولا مشخص است، ماشین در محدوده‌ای محدود فعالیت می‌کند و امکان ایجاد ایستگاه شارژ یا تعویض باتری در همان محل وجود دارد.

در حمل‌ونقل جاده‌ای، یک کشنده ممکن است صدها کیلومتر از پایگاه اصلی خود فاصله بگیرد. در معدن چنین شرایطی کمتر دیده می‌شود. کامیون بارگیری می‌کند، مسیر مشخصی را طی کرده، بار را تخلیه می‌کند و دوباره به چرخه قبلی برمی‌گردد.

این الگوی کاری به مدیر معدن اجازه می‌دهد مصرف انرژی را بهتر پیش‌بینی کند. زمان شارژ نیز می‌تواند با برنامه کاری ماشین هماهنگ شود.

باتری قابل تعویض چه مشکلی را در ماشین‌آلات سنگین حل می‌کند؟

مهم‌ترین هدف باتری قابل تعویض، کاهش زمان توقف ماشین برای شارژ است. در کاربری‌های سنگین، مسئله فقط برد نیست؛ مدیر ناوگان می‌خواهد بداند ماشین در طول یک شیفت چند ساعت واقعا کار می‌کند.

یکی از نمونه‌های قابل توجه در محصولات شرکت سانی، بیل مکانیکی برقی SY375E است. این ماشین از یک باتری قابل تعویض با ظرفیت ۵۵۰ کیلووات ‌ساعت استفاده می‌کند. امکان جدا کردن مجموعه باتری باعث می‌شود به جای متوقف ماندن ماشین تا پایان شارژ، باتری شارژ شده دیگری روی دستگاه نصب شود.

سانی هم‌زمان به سمت کامیون‌های برقی خودران می‌رود

برقی‌سازی تنها بخش برنامه سانی در ماشین‌آلات معدنی نیست. این شرکت توسعه کامیون‌ خودران را نیز دنبال می‌کند و مدل SKT145Ei یکی از نمونه‌هایی است که برای فعالیت معدنی بدون نیاز به کابین معمول راننده معرفی شده است.

سانی در سال ۲۰۲۶ اعلام کرد راهکارهای هوشمند معدنی آن در بیش از ۲۰ معدن روباز بزرگ به کار گرفته شده و بیش از ۵۰۰۰ ماشین هوشمند را پوشش می‌دهد. این شرکت همچنین کامیون‌های معدنی برقی خودران را به بازارهای خارج از چین ارسال کرده است.

طبق آمار دیگری که سانی منتشر کرده، تا ژوئیه ۲۰۲۶ بیش از ۳۰۰ کامیون معدنی خودران این شرکت در عملیات حضور داشته‌اند. این ناوگان بیش از ۱۳ میلیون کیلومتر کار کرده و بیش از ۴۱ میلیون مترمکعب خاک و سنگ جابه‌جا کرده است. را به عنوان برنامه قطعی تولید ۱۰۰ هزار کشنده سنگین برقی توسط سانی تفسیر کرد.

آیا کامیون برقی می‌تواند دیزل و هیدروژن را کنار بزند؟

در همه کاربری‌ها نه، اما در معدن و مسیرهای ثابت، کامیون ‌برقی اکنون شرایط ساده‌تری برای توسعه دارد. محل شارژ مشخص، مسیر قابل پیش‌بینی و امکان مدیریت متمرکز ناوگان باعث می‌شود بسیاری از مشکلاتی که یک کشنده برقی جاده‌ای دارد، در محیط معدن کمتر شود.
در حمل‌ونقل طولانی جاده‌ای شرایط پیچیده‌تر است. وزن باتری، زمان شارژ، دسترسی به برق پرقدرت و فاصله میان ایستگاه‌ها همگی بر بهره‌وری ناوگان اثر می‌گذارند.

به همین دلیل، نتیجه‌گیری منبع اولیه مبنی بر اینکه بازار باید هیدروژن را کنار بگذارد، بیش از حد قطعی است. هیدروژن و باتری دو مسیر متفاوت هستند و انتخاب میان آنها به نوع کاربری، قیمت انرژی و زیرساخت هر کشور بستگی دارد.

رقابت واقعی، بر سر هزینه هر ساعت کار خواهد بود

تحویل ۲۰۰ کامیون کمپرسی برقی و ۴۰۳ لودر چرخ‌دار برقی در یک ماه نشان می‌دهد بحث ماشین‌آلات سنگین برقی دیگر فقط درباره آینده دور نیست. با این حال، برنده این رقابت شرکتی نخواهد بود که صرفا باتری بزرگ‌تری نصب کند. دوام، زمان توقف، شبکه خدمات، قیمت انرژی و هزینه کارکرد در چند سال تعیین می‌کنند یک ماشین برقی واقعا از نمونه دیزلی اقتصادی‌تر است یا نه. برای راننده و مالک ناوگان نیز همین سوال مهم است.

اگر یک کمپرسی برقی با زیرساخت شارژ و خدمات فنی مناسب در اختیار شما باشد، حاضر هستید آن را جایگزین کمپرسی دیزلی کنید یا هنوز دوام باتری و تأمین برق را ریسک بزرگی می‌دانید؟ نظر خود را با ما در میان بگذارید.