آزمایش کامیونهای برقی کاترپیلار در سختترین معادن جهان آغاز شد 
به گزارش پایه یک، شرکت مان در قالب پروژه تحقیقاتی نفتون موفق شده است برای نخستین بار یک مسیر شارژ با جریان پایدار ۳۰۰۰ آمپر را روی سکوی آزمایش راهاندازی کند. این دستاورد میتواند زمینهساز توسعه سامانههای شارژ با توان تا ۳ مگاوات برای کامیونهای برقی باشد. فناوریای که در صورت تجاریسازی، زمان شارژ خودروهای سنگین را به شکل محسوسی کاهش خواهد داد. موفقیت این پروژه، گامی مهم در توسعه زیرساخت شارژ پرقدرت به شمار میرود و میتواند استفاده از کامیونهای برقی در حملونقل سنگین را بیش از گذشته تسهیل کند.
چرا شارژ ۳۰۰۰ آمپری برای کامیونهای برقی اهمیت دارد؟
این فناوری میتواند زمان شارژ را به چند دقیقه کاهش دهد. در پروژه نفتون، شرکت مان به همراه سایر شرکای صنعتی و دانشگاهی موفق شدهاند جریان شارژ پایدار ۳۰۰۰ آمپر را میان خودرو و زیرساخت شارژ برقرار کنند. این آزمایش روی سکوی آزمایش انجام شده و دادههای ارزشمندی درباره عملکرد تجهیزات، سامانه خنککاری، مدیریت حرارت و ایمنی مسیر شارژ در اختیار مهندسان قرار داده است.
هدف اصلی این فناوری دستیابی به توان شارژ تا ۳ مگاوات در آینده است؛ عددی که نسبت به سامانههای شارژ فعلی جهش قابل توجهی محسوب میشود.
در حال حاضر بسیاری از کامیون برقیهای با توانهایی کمتر از یک مگاوات شارژ میشوند، اما افزایش توان شارژ میتواند زمان توقف خودرو را به شکل چشمگیری کاهش دهد و استفاده از کامیونهای برقی در حملونقل بینشهری را عملیتر کند.
این فناوری چه تاثیری بر حملونقل جادهای خواهد داشت؟
اگر فناوری شارژ مگاواتی به مرحله استفاده تجاری برسد، کامیون برقی میتوانند در مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه انرژی مورد نیاز برای پیمایش حدود ۴۰۰ کیلومتر را دریافت کنند.
این موضوع بهویژه برای ناوگانهایی اهمیت دارد که امکان شارژ شبانه ندارند یا برنامه کاری آنها به گونهای است که کامیون باید در کوتاهترین زمان ممکن دوباره وارد چرخه حمل بار شود.
از جمله کاربردهای مهم این فناوری میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- کاهش زمان توقف کامیون برای شارژ
- افزایش بهرهوری ناوگان حملونقل
- مناسب برای ناوگانهای دارای دو راننده
- امکان انجام چند مرحله شارژ سریع در طول روز
- احتمال کاهش ظرفیت باتری مورد نیاز در آینده
کامیونهایی که با دو راننده فعالیت میکنند، معمولا زمان توقف بسیار کوتاهی دارند. در چنین شرایطی، امکان شارژ با توان بیش از یک مگاوات میتواند نقش مهمی در حفظ برنامه زمانی حمل بار ایفا کند.
مان برای رسیدن به شارژ ۳ مگاوات چه تغییراتی ایجاد کرده است؟
مان برای دستیابی به چنین جریان بالایی، تنها افزایش توان شارژ کافی نیست و تقریبا تمامی اجزای مسیر انتقال انرژی باید بازطراحی شوند. در پروژه نفتون، مسیر انتقال جریان به گونهای طراحی شده که مقاومت الکتریکی آن به حداقل برسد؛ زیرا جریان ۳۰۰۰ آمپری برای شارژ کامیون در صورت مدیریت نامناسب میتواند حرارت بسیار زیادی تولید کند.
از مهمترین تغییرات فنی این پروژه میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
| بخش فنی | تغییر انجامشده |
| مسیر انتقال جریان | کاهش مقاومت الکتریکی |
| کابلها و اتصالات | استفاده از سامانه خنککاری مایع |
| تجهیزات قطع و وصل | طراحی برای جریانهای بسیار بالا |
| سامانه ایمنی | ارتقای حفاظت الکتریکی و حرارتی |
| نصب روی خودرو | بهینهسازی وزن، ایمنی و فضای نصب |
مهندسان پروژه همچنین تاکید کردهاند که تمامی تجهیزات باید در محدوده دمای مجاز کار کنند؛ موضوعی که در شارژهای فوق سریع اهمیت بسیار زیادی دارد.

آیا باتریهای فعلی توان تحمل چنین شارژی را دارند؟
هنوز نسل جدیدی از باتریها برای استفاده از این توان شارژ مورد نیاز است. اگرچه زیرساخت شارژ در حال پیشرفت است، اما باتریهای امروزی برای جذب جریانهای بسیار بالا بهینه نشدهاند. به همین دلیل توسعه این فناوری نیازمند طراحی نسل جدیدی از باتریها خواهد بود.
در این نسل جدید باید چند بخش بهبود پیدا کند:
- شیمی سلولهای باتری
- طراحی ماژولها
- اتصالهای الکتریکی داخلی
- مدیریت حرارت باتری
- سامانه کنترل شارژ
در کنار خودرو، زیرساخت شارژ نیز باید ارتقا پیدا کند تا بتواند توانهای چند مگاواتی را به صورت پایدار در اختیار کامیون قرار دهد.
نخستین نقطه عطف این پروژه در ژوئیه ۲۰۲۴ رقم خورد؛ زمانی که کامیون MAN eTGX برقی با قابلیت شارژ یک مگاواتی معرفی شد. اکنون دستیابی به جریان ۳۰۰۰ آمپری نشان میدهد که پروژه وارد مرحله جدیدی از توسعه شده است.
پس از پایان پروژه نیز گروه تراتون اعلام کرده است که توسعه سامانههای شارژ جریان بالا، شارژ دوطرفه و فناوری شارژ مگاواتی تا ۳۰۰۰ آمپر را ادامه خواهد داد.

مسیر کامیونهای برقی به سمت شارژ چند دقیقهای
دستیابی مان به جریان شارژ ۳۰۰۰ آمپری را میتوان یکی از مهمترین پیشرفتهای سالهای اخیر در حوزه خودروهای سنگین برقی دانست. هرچند این فناوری هنوز در مرحله آزمایش قرار دارد، اما نتایج آن نشان میدهد صنعت حملونقل به سمت کاهش چشمگیر زمان شارژ و افزایش بهرهوری کامیونهای برقی حرکت میکند. اگر نسل جدید باتریها و زیرساختهای شارژ نیز همگام با این پیشرفت توسعه پیدا کنند، کامیونهای برقی میتوانند در آینده نزدیک حضور پررنگتری در حملونقل بینشهری و ناوگان سنگین داشته باشند.
نظر شما چیست؟ اگر امکان شارژ کامیون برقی در ۱۰ تا ۱۵ دقیقه فراهم شود، آیا این فناوری میتواند جایگزین مناسبی برای کامیونهای دیزلی در حملونقل جادهای باشد؟ نظر خود را با ما در میان بگذارید.
این مطلب توسط تیم کارشناسان سایت پایه یک نوشته شده است.
پشت هر مطلب در وبلاگ پایه یک، کار تیمی است؛ خبرنگار میدانی، کارشناس فنی و پژوهشگر محتوا. از مقایسهٔ جزئیات تا راهنمای انتخاب بهترینهای انواع کامیون و کامیونت، راهنمای لوازم و قطعات خودروهای سنگین و... ما به تصمیمهای روزمره سنگین سواران کمک میکنیم. کلیک کنید تا با نویسندگان ما بیشتر آشنا شوید.
در حال حاضر هیچ نظر یا دیدگاهی ثبت نشده است. شما میتوانید اولین نفری باشید که دیدگاه یا نظر خود را برای ما ارسال میکنید.