کوچکترین خودروهای تجاری جهان

با شنیدن نام خودروهای تجاری ناخودآگاه یاد کشنده‌ها و کامیون‌های بزرگ می‌افتیم. اما وقتی به خیابان‌های تنگ و فشرده آسیای شرقی و جنوب شرقی آسیا نگاهی می‌اندازیم تصورمان از ماشین تجاری دستخوش تغییر می‌شود. در این سوی جهان ماشین‌های حمل بار از استانداردهای رایج بازار تبعیت نمی‌کنند.

در این مقاله از پایه یک به سراغ بررسی کلاسی خاص از ماشین‌های تجاری رفته‌ایم. کلاسی که به مینی تراک معروف هستند. در این مطلب به بررسی موارد زیر می‌پردازیم:

• بررسی فنی مفهوم مینی تراک
• معرفی کلاس‌های مختلف در نقاط مختلف جهان
• معرفی ۹ تا از بهترین مینی تراک‌ها در بازارهای جهان
• مقایسه بهترین مینی تراک‌های جهان
• نگاهی به نقش این ماشین‌ها در آینده حمل و نقل جهان

اگر به روی دیگر دنیای ماشین‌های کار و تجاری علاقه دارید، خواندن این مطلب را از دست ندهید که قرار است با خودروهایی خاص غافلگیر شوید.

مینی ‌تراک چیست؟ بررسی ویژگی‌های کلی یک کلاس خاص

مینی ‌تراک به خودروهای تجاری چهار چرخ با ابعاد بسیار کوچک گفته می‌شود که برای حمل بار سبک در فضاهای شهری و حومه شهرها طراحی شده‌اند. این خودروها معمولا طولی بین ۳ تا ۳.۸ متر دارند و از نظر ابعاد به مراتب کوچک‌تر از یک کامیونت استاندارد هستند. هدف اصلی از طراحی و تولید آن‌ها عرضه جایگزینی اقتصادی برای پیکاپ‌ سنگین‌ یا مکملی برای ناوگان کامیون و کامیونت در توزیع مویرگی کالا است.

معرفی معروف‌ترین مینی‌تراک‌های جهان

مینی ‌تراک‌ها عموما در دو کلاس اصلی تعریف می‌شوند: کلاس Kei Truck در ژاپن که دارای محدودیت قانونی مشخص به شرح زیر است:

• طول حداکثر حدود ۳,۳۹۵ میلی‌متر
• عرض حدود ۱,۴۷۵ میلی‌متر
• موتور حداکثر ۶۶۰ سی‌سی

این محدودیت‌ها باعث شده این کامیونت‌ها بسیار جمع‌وجور، کم‌مصرف و مناسب کار در فضاهای محدود باشند. ظرفیت حمل بار در این کلاس معمولا ۳۵۰ کیلوگرم است و بسیاری از آن‌ها نسخه چهارچرخ محرک نیز دارند.

کلاس دیگر مینی‌تراک‌های شهری هستند که در کشورهایی مانند هند تولید می‌شوند، آن‌ها کمی بزرگ‌تر هستند اما همچنان در دسته کوچک‌ترین خودروهای تجاری جهان قرار می‌گیرند. این مدل‌ها طولی حدود ۳.۶ تا ۳.۸ متر دارند و ظرفیت حمل بار آن‌ها می‌تواند به ۵۰۰ تا ۷۵۰ کیلوگرم برسد. این کلاس بیشتر برای توزیع شهری کالا و حمل‌ونقل سبک طراحی شده و حتی از وانت‌بار نیز کوچک‌تر هستند و فاصله زیادی با ابعاد یک کامیونت و پیکاپ استاندارد دارد. در ادامه معروف‌ترین مینی تراک‌های جهان را بررسی می‌کنیم.

مینی تراک دایهاستو هایجت

Daihatsu Hijet Truck یکی از معروف‌ترین Kei Truckهای ژاپنی است که طول آن حدود ۳,۳۹۵ میلی‌متر و عرض آن ۱,۴۷۵ میلی‌متر است. فاصله محوری این مدل حدود ۱,۹۰۰ میلی‌متر بوده و ظرفیت حمل بار آن به ۳۵۰ کیلوگرم می‌رسد.

موتور سه سیلندر ۶۵۸ سی‌سی بنزینی آن حدود ۴۶ اسب ‌بخار قدرت تولید می‌کند و با گیربکس ۵ سرعته دستی عرضه می‌شود. نسخه‌های دیفرانسیل عقب و چهار چرخ محرک آن برای کاربری‌های شهری و کشاورزی کاربرد گسترده دارند.

سوبارو سامبر

تراک سوبارو سامبر نیز در کلاس Kei قرار می‌گیرد و طول کلی آن حدود ۳,۳۹۵ میلی‌متر است. عرض این کامیونت ۱,۴۷۵ میلی‌متر و ظرفیت حمل بار آن ۳۵۰ کیلوگرم اعلام شده است. این مدل به موتور ۶۵۸ سی‌سی سه سیلندر مجهز است که توانی در حدود ۴۶ اسب ‌بخار تولید می‌کند و با گیربکس ۵ سرعته دستی یا CVT همراه می‌شود. نسخه‌های چهار چرخ محرک آن به‌ویژه در کاربری‌های روستایی و زمین‌های ناهموار محبوب هستند.

هوندا اکتی

Honda Acty یکی از قدیمی‌ترین مینی‌تراک‌های کلاس Kei ژاپن است که در جدیدترین نسل خود طولی حدود ۳,۳۹۵ میلی‌متر و عرضی برابر با ۱,۴۷۵ میلی‌متر دارد. فاصله محوری آن حدود ۱,۹۰۰ میلی‌متر بوده و ظرفیت حمل بار آن ۳۵۰ کیلوگرم اعلام شده است. این کامیونت به موتور ۶۵۶ سی‌سی سه سیلندر بنزینی مجهز است که حدود ۴۶ اسب‌بخار قدرت تولید می‌کند و با گیربکس ۵ سرعته دستی عرضه می‌شود.

میتسوبیشی مینی‌کب

مینی تراک میتسوبیشی مینی کب نیز در کلاس Kei Truck قرار می‌گیرد و طول آن حدود ۳,۳۹۵ میلی‌متر است. عرض خودرو ۱,۴۷۵ میلی‌متر بوده و ظرفیت حمل بار آن ۳۵۰ کیلوگرم اعلام شده است. این مدل به موتور ۶۵۸ سی‌سی سه سیلندر بنزینی مجهز است که در حدود ۴۶ تا ۴۹ اسب‌بخار قدرت تولید می‌کند و با گیربکس ۵ سرعته دستی یا CVT عرضه می‌شود. نسخه‌های چهارچرخ محرک Minicab برای مسیرهای لغزنده و کاربری‌های سبک صنعتی نیز در دسترس هستند.

سوزوکی کری

Suzuki Carry یکی از پرفروش‌ترین مینی‌تراک‌های جهان است که در کلاس Kei ژاپن قرار می‌گیرد. طول، عرض و سایر ابعاد این خودرو در همان کلاس تراک‌های کلاس کای قرار می‌گیرد. این کامیونت با گیربکس ۵ سرعته دستی یا اتوماتیک عرضه شده و در برخی نسخه‌ها انتقال قدرت چهارچرخ محرک نیز دارد. علاوه بر بازار ژاپن، نسخه‌های بزرگ‌تر Carry در بازارهای صادراتی با موتورهای حجیم‌تر نیز تولید شده‌اند.

بیشتر بخوانید: برای آشنایی بیشتر با مینی تراک‌های سوزوکی پیشنهاد می‌کنیم مطلب نسل جدید کامیونت‌های سوزوکی؛ پیشروی در بازار سبک تجاری را در پایه یک بخوانید.

تاتا اِیس

Tata Ace محصولی از کمپانی تاتای هند در کلاس Mini Truck شهری قرار می‌گیرد و طول کلی آن حدود ۳,۸۰۰ میلی‌متر و عرض آن نزدیک به ۱,۵۰۰ میلی‌متر است. فاصله محوری این مدل حدود ۲,۱۰۰ میلی‌متر بوده و ظرفیت حمل بار آن بسته به نسخه بین ۶۰۰ تا ۷۵۰ کیلوگرم اعلام شده است.

موتور دیزلی این کامیونت حدود ۱۶ اسب ‌بخار قدرت و نزدیک به ۳۸ نیوتن‌متر گشتاور تولید می‌کند و با گیربکس ۴ سرعته دستی عرضه می‌شود. این مدل به دلیل ابعاد جمع‌وجور و ظرفیت بار بالاتر نسبت به کلاس Kei، در توزیع شهری و حمل‌ونقل سبک بسیار پرکاربرد است.

مینی تراک فوتون واندر

مینی تراک فوتون واندر در کلاس مینی‌تراک‌های سبک شهری چین قرار می‌گیرد و از نظر ابعاد بزرگ‌تر از کلاس کای ژاپنی و کمی متفاوت از نمونه‌های هندی است. طول کلی این مدل حدود ۴,۰۲۰ میلی‌متر و عرض آن نزدیک به ۱,۶۰۰ میلی‌متر است و فاصله محوری آن حدود ۲,۶۰۰ میلی‌متر اعلام می‌شود.

ظرفیت حمل بار آن بسته به نسخه می‌تواند تا حدود ۹۰۰ کیلوگرم برسد که آن را در مرز بین مینی‌تراک و کامیونت سبک قرار می‌دهد. این مدل معمولا به موتور ۱.۳ یا ۱.۵ لیتری بنزینی مجهز است که توانی در محدوده ۸۵ تا ۱۱۰ اسب‌ بخار تولید می‌کند و با گیربکس ۵ سرعته دستی عرضه می‌شود. این مدل قرار است در ایران توسط زامیاد عرضه شود.

نکته مهم این است که فوتون واندر بیشتر به یک کامیونت سبک شهری نزدیک است تا یک مینی‌تراک کلاسیک. همین تفاوت کلاس باعث می‌شود واندر نقش پررنگ‌تری در حمل‌ونقل نیمه ‌سنگین شهری ایفا کند.

جدول مقایسه کوچک‌ترین خودروهای تجاری جهان

در جدول زیر مقایسه‌ای کوتاه و جامع از مدل‌هایی که بالاتر بررسی کردیم درج شده است:

کوچک اما موثر؛ آینده لجستیک شهری در ابعادی کوچک

این مینی‌ تراک‌ها نشان می‌دهند که کوچک بودن به معنای کاربرد محدود نیست. در حالی که یک کامیون یا کشنده برای حمل بارهای چند تنی در مسیرهای بین ‌شهری طراحی شده، این خودروهای جمع‌وجور دقیقا برای توزیع شهری، بازارهای محلی و فضاهای محدود ساخته شده‌اند. مصرف سوخت پایین، هزینه نگهداری کم و مانورپذیری بالا باعث شده این کامیونت‌های کوچک در بسیاری از شهرهای جهان جایگزین اقتصادی خودروهای بزرگ‌تر شوند.

اگر قرار باشد یکی از این مدل‌ها را برای کاربری شهری انتخاب کنید، کدام گزینه منطقی‌تر است؟ به نظر شما آیا چنین خودروهایی می‌توانند در ناوگان حمل‌ونقل شهری ایران هم جایگاه پیدا کنند؟ دیدگاه‌تان را در بخش نظرات بنویسید تا درباره آن گفت‌وگو کنیم.