تولید سالانه ۳۰۰۰ دستگاه پیکاپ تویوتا هایلوکس هیدروژنی در تایلند
به گزارش پایه یک، تویوتا با سرمایه‌گذاری در تایلند، تولید نسخه هیدروژنی تویوتا هایلوکس را با ظرفیت سالانه ۳۰۰۰ دستگاه در دستور کار قرار داده است. این پروژه در کارخانه بان پو در استان چاچوئنگسائو اجرا می‌شود و قرار است خط تولید جدید از دسامبر ۲۰۲۷ فعالیت خود را آغاز کند. تمام تولیدات مرحله نخست برای صادرات در نظر گرفته شده‌اند و بازارهای اروپا، استرالیا و نیوزیلند از مقصدهای اصلی این خودرو خواهند بود.
در این مطلب می‌خوانید
چرا تایلند برای تولید ۳۰۰۰ دستگاه هایلوکس هیدروژنی انتخاب شده؟
انتخاب تایلند برای تولید پیکاپ هایلوکس هیدروژنی به زیرساخت صنعتی موجود در این کشور ارتباط دارد. تویوتا سال‌ها است که در تایلند خودروهای تجاری سبک تولید می‌کند و شبکه تامین قطعات و نیروی انسانی متخصص آن، امکان توسعه نسخه‌های تازه را در کنار محصولات فعلی فراهم کرده است. به‌جای ایجاد یک کارخانه کاملا مستقل، این شرکت قصد دارد فناوری جدید را به ظرفیت تولید موجود خود اضافه کند.
این پروژه همچنین نشان می‌دهد که تویوتا برای گذار به خودروهای کم‌آلاینده، تنها روی یک فناوری حساب نمی‌کند. نسل جدید هایلوکس با گزینه‌های مختلف قوای محرکه توسعه یافته است و نسخه سلول سوختی هیدروژنی نیز در کنار نمونه‌های دیزلی و برقی باتری‌محور قرار می‌گیرد.
هایلوکس هیدروژنی چه تفاوتی با مدل دیزلی دارد؟
هایلوکس هیدروژنی از فناوری سلول سوختی استفاده می‌کند؛ یعنی هیدروژن درون سامانه سلول سوختی با اکسیژن واکنش می‌دهد و برق موردنیاز موتور الکتریکی را تولید می‌کند. در این روش، برخلاف موتور دیزلی، احتراق متداول سوخت در سیلندرها انجام نمی‌شود و محصول اصلی واکنش در محل مصرف، آب است.
مجهز به سلول سوختی می‌توانند بدون انتشار مستقیم گازهای حاصل از احتراق سوخت در محل حرکت کار کنند؛ اما میزان آلایندگی کل چرخه به روش تولید هیدروژن و انرژی مصرف‌شده برای فشرده‌سازی و انتقال آن نیز بستگی دارد.
رقابت با ایسوزو دی‌مکس و فورد رنجر؛ آیا هیدروژن برگ برنده تویوتا است؟
ورود هایلوکس هیدروژنی به بازار به معنای پایان رقابت با مدل‌های دیزلی نیست؛ بلکه یک گزینه فنی تازه را به رقابت با پیکاپ برقی نیز اضافه می‌کند.ایسوزو و فورد رنجر از رقبای شناخته‌شده هایلوکس در بازار جهانی پیکاپ هستند و خریداران این رده معمولا دوام، توان حمل بار، هزینه نگهداری و قابلیت استفاده در مسیرهای دشوار را در اولویت قرار می‌دهند.
تفاوت اصلی در مرحله فعلی این است که تویوتا برای نسخه هیدروژنی هایلوکس، برنامه تولید مشخصی در تایلند اعلام کرده است؛ اما نمی‌توان صرفا بر اساس این خبر نتیجه گرفت که ایسوزو یا فورد در تمام بازارها از رقابت فناوری‌های کم‌آلاینده عقب مانده‌اند. راهبرد قوای محرکه، زمان عرضه و ترکیب محصولات هر سازنده با توجه به بازار هدف متفاوت است.
تولید در تایلند چه اثری بر آینده خودروهای هیدروژنی دارد؟
تولید ۳۰۰۰ دستگاه در سال، در مقیاس صنعت جهانی خودرو عدد بزرگی محسوب نمی‌شود؛ اما اهمیت پروژه در آغاز تولید برنامه‌ریزی‌شده یک وانت هیدروژنی برای بازار صادراتی است. در صورت اجرای موفق برنامه، تویوتا می‌تواند اطلاعات واقعی‌تری درباره هزینه تولید، دوام سامانه و نیاز مشتریان تجاری به دست آورد.
البته موفقیت این مسیر به خود خودرو محدود نیست. توسعه جایگاه‌های هیدروژن، تامین پایدار سوخت، استانداردهای ایمنی مخازن و هزینه تعمیرات، همگی در گسترش این فناوری نقش دارند. اگر این زیرساخت‌ها با سرعت کافی توسعه پیدا نکنند، ظرفیت تولید اعلام‌شده لزوما به فروش گسترده منجر نخواهد شد.
هایلوکس هیدروژنی؛ آزمونی فراتر از خط تولید
برنامه تویوتا برای تولید سالانه ۳۰۰۰ دستگاه هایلوکس هیدروژنی از دسامبر ۲۰۲۷، گامی در جهت گسترش فناوری سلول سوختی به خودروهای کاری به شمار می‌رود. بااین‌حال، نتیجه نهایی به قیمت تمام‌شده، برد حرکتی، توان حمل بار، دسترسی به هیدروژن و استقبال بازارهای صادراتی بستگی خواهد داشت.
در رقابت با ایسوزو و فورد رنجر، تویوتا باید نشان دهد که فناوری جدید علاوه بر کاهش آلایندگی مستقیم، می‌تواند نیازهای روزمره مشتریان تجاری را نیز برآورده کند. تا زمان انتشار مشخصات کامل و نتایج بهره‌برداری، مقایسه قطعی عملکرد و هزینه این نسخه با رقبای دیزلی زودهنگام است.
نظر شما چیست؟ اگر قرار باشد برای کار روزانه یک وانت کاری انتخاب کنید، هایلوکس هیدروژنی را به مدل دیزلی ترجیح می‌دهید؟ نظر خود را با ما در میان بگذارید.
دیدگاه‌ها ۰
هنوز دیدگاهی برای این مطلب منتشر نشده است.
هنوز دیدگاهی برای این مطلب منتشر نشده است.