اسقاط کامیون‌های فرسوده در بن‌بست؛ فشار بیشتر بر رانندگان
به گزارش پایه یک، نایب‌رئیس کانون کامیونداران کشور از روند نوسازی ناوگان حمل‌ونقل جاده‌ای و خارج نشدن کامیون‌های فرسوده از چرخه فعالیت انتقاد کرده است. سید جلال موسوی می‌گوید در سال‌های گذشته کامیون‌های جدید و وارداتی به ناوگان اضافه شده‌اند، اما بخش قابل توجهی از خودروهای قدیمی که قرار بود اسقاط شوند همچنان فعالیت می‌کنند. نتیجه این وضعیت، از نگاه فعالان صنفی، افزایش تعداد کامیون‌ها بدون رشد متناسب بار و بیشتر شدن فشار اقتصادی بر رانندگان است.
در این مطلب می‌خوانید
کامیون‌های ۶۰ ساله هنوز در ناوگان باری فعالیت دارند
یکی از نکات قابل توجه در اظهارات نایب‌رئیس کانون کامیونداران، اشاره به سن بالای بخشی از ناوگان است. به گفته موسوی، عمر ناوگان کامیون کشور ۲۰ تا ۲۵ سال تعیین شده، اما کامیون‌هایی با عمر حدود ۶۰ سال نیز همچنان در حال فعالیت هستند. او حتی از وجود خودروهایی مربوط به دوران جنگ جهانی دوم در ناوگان سخن گفته است.
البته براساس توضیح او، چنین کامیون‌هایی بیشتر در محدوده‌های شهری فعالیت می‌کنند و معمولا توان یا امکان حضور مستمر در مسیرهای طولانی را ندارند. مسئله اصلی درباره این خودروها، مصرف سوخت و آلایندگی آن‌ها است؛ موضوعی که باعث می‌شود نوسازی ناوگان فقط یک مسئله مربوط به راننده و مالک کامیون نباشد.
چرا کامیون‌های وارداتی باعث خروج فرسوده‌ها نشدند؟
طبق توضیحات موسوی، قرار بود در جریان واردات کامیون، به ازای ورود هر کامیون یک دستگاه کامیون فرسوده از چرخه خارج شود، اما این بخش از فرایند به شکل مورد انتظار اجرا نشد.
او تعداد افراد درگیر در این موضوع را حدود ۱۳ تا ۱۴ هزار نفر و احتمالا بیشتر اعلام کرده است. به گفته وی، در نهایت به جای اسقاط کامیون فرسوده از برخی متقاضیان مبلغ اسقاط دریافت شد. مبلغ اولیه مطرح‌شده ۷۵۰ میلیون تومان بود که سپس، رقم ۴۵۰ میلیون تومان برای دریافت از رانندگان تصویب شد. با این حال، کامیون فرسوده متناظر از ناوگان خارج نشد.
قیمت ۲۵ میلیاردی کامیون؛ راننده چگونه ناوگانش را نوسازی کند؟
بخش دیگری از مسئله به فاصله زیاد میان ارزش یک کامیون فرسوده و قیمت کامیون جایگزین برمی‌گردد. موسوی می‌گوید قیمت یک کامیون امروز حدود ۲۵ میلیارد تومان است و نمونه‌هایی با قیمت بیش از ۳۰ میلیارد تومان نیز وجود دارند. او متوسط قیمت را حدود ۱۵ تا ۱۶ میلیارد تومان در نظر می‌گیرد.
این فاصله برای مالک یک کامیون مدل ۱۳۷۵ یا ۱۳۸۰ بسیار مهم است. راننده‌ای که کامیون نسبتا جدید دارد، شاید بتواند با اضافه کردن یک یا دو میلیارد تومان خودروی خود را ارتقا دهد، اما چنین مسیری برای مالک یک کامیون قدیمی بسیار دشوارتر است.
واردات کامیون سه یا چهار ساله می‌تواند راه‌حل باشد؟
پیشنهاد نایب‌رئیس کانون کامیونداران، واردات کامیون و کشنده سه یا چهار ساله کم‌کارکرد همراه با اسقاط اجباری خودروهای قدیمی است.
موسوی معتقد است دولت می‌تواند هزینه‌ها و عوارض واردات را کاهش دهد و حتی مستقیما در واردات چنین کامیون‌هایی نقش داشته باشد. پیشنهاد او این است که به ازای ورود هر دستگاه، یک یا حتی دو کامیون فرسوده به‌طور واقعی از چرخه فعالیت خارج شوند.
این مدل از یک جهت با واردات صرف تفاوت دارد. هدف فقط بیشتر کردن تعداد کامیون‌های موجود نیست، بلکه جایگزینی است. یعنی اگر ۱۰ هزار کامیون جدید یا کم‌کارکرد وارد ناوگان شود، باید تعداد مشخصی خودروی قدیمی نیز هم‌زمان پلاک فعال و امکان ادامه فعالیت تجاری خود را از دست بدهند.
نوسازی ناوگان زمانی معنا دارد که کامیون قدیمی واقعا کنار برود
بحثی که امروز از سوی کانون کامیونداران مطرح شده، یک تفاوت مهم میان افزایش ناوگان و نوسازی ناوگان را نشان می‌دهد. ورود کامیون تازه به کشور یا افزایش تولید داخلی، تا زمانی که خودروهای فرسوده از چرخه فعالیت خارج نشوند، الزاما به معنی نوسازی نیست.
از سوی دیگر، خروج اجباری کامیون فرسوده بدون فراهم کردن امکان خرید جایگزین نیز می‌تواند معیشت راننده را با مشکل روبه‌رو کند. راهکار پایدار احتمالا باید هر دو سمت ماجرا را هم‌زمان ببیند؛ خروج واقعی خودروی قدیمی و فراهم شدن تأمین مالی قابل پرداخت برای خرید کامیون جایگزین.
به نظر شما رانندگان، برای نوسازی ناوگان بهتر است دولت روی واردات کامیون کم‌کارکرد و اسقاط اجباری تمرکز کند یا تسهیلات خرید کامیون نو را افزایش دهد؟ نظر خود را با ما در میان بگذارید.
دیدگاه‌ها ۰
هنوز دیدگاهی برای این مطلب منتشر نشده است.
هنوز دیدگاهی برای این مطلب منتشر نشده است.